And so the journey begins. Vroeg uit de veren en even na 8 uur vertrokken. Nog snel een ontbijtje scoren bij een plaatselijke bakker en langzaam begint de spanning (ik heb altijd vakantiestress, alleen nu een stuk minder) uit mijn lichaam te verdwijnen.
De routes, die ik in MyRouteApp maak, zijn nog niet allemaal klaar, maar de eerste routes tot de Spaanse grens wel. Wil je meekijken, dan kan dat op:
Alle routes van de Iberische trip

De eerste dag is goed verlopen. Ik werd hartelijk ontvangen in Montcourt door Cees en Marianne Spies. Zij hebben een waanzinnig groot huis en veel grond en daar kan makkelijk voor een nachtje een camper op de oprit. De ontvangst ging gepaard met wijn en later een flinke nassimaaltijd, en aangezien ik nog maar nauwelijks alcohol aanraak (hooguit om schoon te maken) … woepsie Maar alles is goed gekomen. Zo goed zelfs, dat ze vroegen of ik nog een nachtje wilde blijven. Daar zei Lex geen nee tegen. Na weer een gezellige avond, waarbij men mij probeerde dronken probeerde te voeren, was het genoeg. M.a.w. ik ben weer op pad gegaan en inmiddels verblijf ik ietsje ten zuiden van Lyon. En wat ben ik blij, dat die camper een werkende kachel heeft, want 12°C vond ik toch echt te koud. Morgen nog een traject in Frankrijk, tot net voorbij Beziers, en dan vrijdag hoop ik op een ontvangstcomité bij de Spaanse grens. Maar goed, veel meer dan alleen douane verwacht ik niet

Terug naar het menu

Het bericht De quest begint! verscheen eerst op Travellexxie.

De laatste dag en jullie zullen het moeten doen zonder foto’s en alleen nog wat gezemel van mijn kant.

Voor mij was deze vakantie onvergetelijk, omdat het aan de ene kant heel reLext was en aan de andere kant toch best spanning gaf. Ook dat mijn andere hobby in de vorm van een aantal nieuwe recepten ruimschoots aan bod was gekomen, deed mij deugd en ik kijk werkelijk uit naar de volgende keer. Ik acht dan de kans groot, dat ik het motorrijden en het begrip “culinaire rondreis” weer ga combineren.
Hoe ik het trouwens voor elkaar krijg weet ik niet, maar op 100 meter nauwkeurig heb ik precies 4.000 km gereden.
Overigens wil ik de hoogtes nog wel kwijt:

Dan de combinatie van iets bestaands (de strip van Asterix) vond ik heel goed passen in het geheel. En ik vind het werkelijk hartstikke leuk dat het mij ook nog een bijnaam heeft opgeleverd.

Ik hoop dat iedereen net zo genoten heeft als ik en wellicht tot een volgende keer.

Gegroet rare Romeinen!

ObeLex

Het bericht De reis naar huis: Deel 4, het slotakkoord verscheen eerst op Travellexxie.

De op één na laatste dag van de vakantie is aangebroken. Nou ja, niet van de vakantie, maar wel van de rondreis. en eerlijk gezegd vind ik het ook niet erg als ik morgen weer thuisben.
Maar we gaan eerst nog even genieten van de wonderschone Jura

En op de grens van Frankrijk en Zwitserland de mooie meertjes, zoals hier het Lac de Saint-Point

Vanaf dit meer gaat het langzaam bergafwaarts richting Montbeliard. In de buurt van Belfort dacht ik nog even snel te tanken, maar daar waren 2 tankstations die niet meer bestonden. Met redelijk wat water door het bouwvakkersdecolleté (ik vond “zweet in de bilnaad” niet echt passen in dit blog ) kwam ik met nog een halve liter benzine (RUIM genoeg!) bij een tankstations… pfffff.

Na de tankbeurt zag ik in de verte de Vogezen opdoemen. Verschillende cols en ballons liet ik onder mijn banden glijden en ook hier zeggen plaatjes meer dan 1.000 woorden.

Ik kom iets oostelijk terecht en jawel hoor, in de verte de Rijn en het Zwarte Woud. Zal ik? Nah nee… een andere keer

Ik kom in Saverne waar ik een hotel had geboekt. En als je in de Alsace bent, dan is er maar één gerecht dat je eigenlijk kunt eten FLAMMKUCHEN!

Ik op zoek naar een restaurant waar ze flammkuchen verkopen en jawel, bij het eerste is het direct raak: “Bon swar, avé voe de tart flambee?” “Mais oui monsieur, je vous proposé notre tarte flambé a volonté au prix de € 10,00!” AH! Ik weet nog dat volonté zoveel is als eten tot je klapt. Op de kaart kost een flammkuchen € 7,00 en ik hoef dus maar anderhalve te eten en dan heb ik het eruit *grinnik* Nou doemijdiemaar. 
Toen een tijdje later de dame vroeg of ik nog een vierde wilde hebben, heb ik vriendelijk bedankt

Het bericht De reis naar huis: Deel 3, niet vlakker, wel lager verscheen eerst op Travellexxie.

Vroeg op en kijken of mijn motor nog aan de lantaarnpaal vaststond. Gisteren kon ik geen garage krijgen omdat de eigenaar zijn eigen auto er in had staan en het hem teveel moeite was om hem er uit te halen.

Het gebruikelijke Franse ontbijt stelde ook in dit geval niet veel voor (croissant, stokbrood en ladingen jam, boter, koffie en thee ) maar als je wakker wordt en je ziet zulke plaatjes, dan vergoedt dat wel heel veel:

Ik verlaat het vrijwel lege hotel (er was volgens mij nog wel één kamer verhuurd) en ik ga weer op pad.

Ik heb al besloten om niet de hele Route des Grand Alpes te rijden, want ik wil ook heel graag door de Jura. De laatste keer dat ik hier was (2011) vond ik het zo mooi, dat ik het nog een keer wilde zien. Ik heb nog een optie berekend om beide te doen, maar dat werd me even te gek. Wellicht iets voor volgend jaar, of daarna, of dààrna

Zo gezegd, zo gedaan ik volg de route tot aan Saint-Michel-de-Maurienne en dan i.p.v. rechtsaf ga ik linksaf. Tot die tijd is er nog genoeg te zien:

Het is alleen jammer dat op zulke cols de jongens van het Apothekersgilde die hun eigen Tour d’Épo rijden het werkelijk verdommen om met anderen rekening te houden. Met z’n 3-en naast elkaar met 3 km/h omhoog, waar nauwelijks 2 auto’s naast elkaar passen. En helaas is dit geen uitzondering.

Ze worden toch al bevoordeeld, want overal zie je van die blauwe bordjes waarin wordt gevraagd met een afstand van 1,5 meter de fietsers te passeren. Dan moeten dat soort eikels natuurlijk wel die ruimte zelf ook geven en niet hun lieflijke middelvinger gebruiken als je noodgedwongen dichterbij komt. Gelukkig beschik ik over een heleboel Zen, maar je zou er bijna crimineel van worden. En voor de meelezende testosterongebruikers: nee ik ga niet met een gangetje van 100 km/h over de Galibier! *Zen*

En dan, zoals in de kop beschreven staat, een klein ongelukje. Ik rijd een klein dorpje binnen en zonder enige aanleiding breekt de houder van mijn HD-GoPro. 

Ik kan me beter concentreren op datgene wat nog voor me ligt. Dat is veel leuker. Na een geweldig mooie rit na de Galibier en vlak voor de Col deu Télégraph zie ik in de verte Saint-Michel-de-Maurienne liggen. Daar gaat de route voor mij van de RdGA af en ga ik richting de Jura.

Het landschap verandert totaal. I.p.v. witte bergtoppen een glooiender landschap. Nog wel bergen, maar niet zo hoog. Voor mij heeft het als voordeel dat de bochten niet zo krap meer zijn. Goede keuze!

Ik nader mijn eindstation voor vandaag: Hotel St. Hubert in Saint-Claude midden in de prachtige Jura en ik laat mij mijn beloning goed smaken!

Het bericht De reis naar huis: Deel 2, of de dood van een veel te vroeg gestorven GoPro HD verscheen eerst op Travellexxie.

Tsja, huiswaarts, de reis terug, going home… Ik sta vroeg op en krijg dat geweldige nummer van Mark Knopfler, dat ik gisteren eindeloos gehoord heb, niet uit mijn kop. Niet erg, want het is een fantastisch nummer!

Met de muziek in mijn hersenpan pak ik mijn tas in, ruim de kamer op, reken af bij de receptie. Het is weer warm vandaag en ook nu wordt elke beweging in een motorpak begeleid door transpizweet, dus ik duik nog even snel onder de douche.

De route gaat eerst een stukje westwaarts door de schitterende Provence

Maar ook het gedeelte vlakbij Nice is geweldig mooi om te zien, in de verte zie je zelfs de Middellandse Zee.

Iets ten noordwesten van Nice draai ik de de hoofdweg op en wordt getrakteerd op de aanblik van waar ik straks ga rijden: De Alpen!

 Ik ben koud onderweg en ik word getrakteerd op één van de mooiste Gorges die ik gezien heb en even later krijg ik een bevestiging dat ik op de juiste weg ben.

De weg naar mijn volgende overnachtingsplaats (Barcelonette) is zo verschrikkelijk mooi, hierbij spreken de beelden voor zich lijkt me.

Terug naar start

Het bericht De reis naar huis: Deel 1 verscheen eerst op Travellexxie.

En er is een tied van goan…

Morgen is weer het vertrek naar huis en vreemdgenoeg verheug ik mij er op.
Natuurlijk het was een fantastische tijd en ik heb reuze genoten van het weer, het onderkomen en het eten (al heb ik 90% zelf gemaakt ).
Maar ik heb natuurlijk nog een hele mooie rit voor de boeg: Morgen een groot gedeelte van de de Route des Grand Alpes en daarna volgen de Jura en de Vogezen, de rest… is een thuiswedstrijd

Maar zover zijn we nog niet. Ik heb nog een aantal zaken liggen van meneer Asterix en die moeten op.

Tijd en zin om lang te koken heb ik vandaag niet, dus maken we een simpele borrelgarnituur van worst uit Lugdunum (Lyon), pruimen uit Aginum (Agen), ham uit Lutetia (Parijs), een heerlijke witte wijn uit Burdigala (Bordeaux) en aangevuld met wat gekookte eieren en wat brie maken we er een gezellige vrijdagmiddagborrel van!

Terug naar start

Het bericht Er is een tied van koom´n… verscheen eerst op Travellexxie.

Die mosselen van gisteren smaakten naar meer. Geen probleem, want ik moet nog een aantal dingen maken deze week en het einde nadert met rasse schreden.
Één van de gerechten die Asterix had meegenomen was Bouillabaisse uit Massilia (Marseille).
Bouillabaisse is, net als heel veel bekende recepten, een maaltijd die ontstaan is uit pure armoe. De vissers uit de omgeving van de Franse zuidkust, verzamelden hun kapotte en niet voor de verkoop geschikte vissen en kookten daarmee hun inmiddels welbekende soep.
Een echt recept is er niet, men laat de kok vrij om het te maken, maar er zijn wel richtlijnen. Maar ook aan richtlijnen wil ik mij niet teveel houden en maak een Bouillabaisse niet van vis, maar van fruits de mer.

Terug naar start

Het bericht Nóg meer uit het water verscheen eerst op Travellexxie.

Dat is een waarheid als een (zee)koe. En sterker nog. Ik vind eigenlijk het kleine spul, of zoals de Fransen zeggen het fruits de mer, minstens zo lekker als alle vissoorten.

Ik was ook blij dat Asterix besloten heeft om in zijn opperste wijsheid schelpdieren mee te nemen. In de strip heeft Asterix in Burdigala (Bordeaux) weliswaar oesters meegenomen, maar ik besluit, in het kader van dichterlijke vrijheid, om andere schelpdieren te nemen en wel mosselen.

En wat doe je na zo´n overheerlijk maaltijd? Juist een strandwandeling maken en daarna? Genieten van een heerlijk glas Pernod met ijs

Terug naar start

Het bericht De zee heeft niet alleen vis verscheen eerst op Travellexxie.

Zo´n dag dat je eigenlijk gewoon helemaal niets kunt doen, hoewel er best plannen waren om de omgeving met de motor te verkennen. Maar ik was een aantal jaren geleden al in de Provence (2004 in Castellane om precies te zijn) en ook nog met dezelfde motor. Ze had alleen een ander kleurtje.

Inmiddels zijn we 9 jaar en 90.000km verder!

Maar daar wilde ik het eigenlijk helemaal niet over hebben. Ik wilde het hebben over het meest uitgebreide recept wat ik in mijn vakantie ga maken. Een recept zo uitgebalanceerd, zo verfijnd, zo meesterlijk en toch… spreekt ook hier weer de eenvoud. Simpelheid in de keuken is een groot goed of, zoals de Engelsen zeggen: less is more.

Vandaag maak ik een… *tromgeroffel* … Schuimsorbet Royal. Ja, daar slaan ineens een heleboel mensen dicht natuurlijk. Want welke waslijst aan ingrediënten heb je hier wel niet voor nodig. Nou heel simpel, sorbetijs en Champagne Champagne was de drank die Asterix, na een incidentje met een Romein en een takelwagen, uit Dorocortorum (Reims) heeft meegenomen.
Doe een glas halfvol met Champagne, voeg 1 tot 2 bolletjes limoensorbetijs toe en roer tot je een schuimige maar toch stevige massa krijgt. KLAAR! LEKKER!

Terug naar start

Het bericht Weinig te melden, maar dan wel iets heel lekkers! verscheen eerst op Travellexxie.

Na een heerlijke nachtrust met op de achtergrond (en zelfs met mijn gedeeltelijke doofheid kon het horen) het ruisen van de zee, ben ik aan een welverdiend ontbijt begonnen. een kleine supermarkt zit op nog geen 500 meter afstand van mijn appartement en daar is al heel veel te krijgen.
Voor de specifiekere inkopen zal ik toch echt naar het dorpje zelf moeten waar een paar grote supermarkten zitten (Super-U, LeClerq, etc.)
Voor vandaag, en eigenlijk ook de rest van de week, is het aanbod van de lokale supermarkt ruim voldoende:

Het is tijd om écht vakantie te gaan vieren en lekker weinig tot helemaal niets te doen. De rest van de week zal er dan ook ongeveer zo uit gaan zien:

Helemaal niets doen? Ja natuurlijk wel. Ik moet nog met de spullen van Asterix en Obelix aan de gang, dus er zal juist in deze week het nodige aan eterij gemaakt gaan worden.

We beginnen daar vandaag al mee. Op een reis door Frankrijk deden Asterix en Obelix het, toen ook al, mondaine Nice (Nicae) aan en haalden daar op de markt een Salade Niçoise “om mee te nemen”. Uiteraard wil ik het niet meenemen en evenmin wil ik een kanten klare maaltijd. Ik maak deze salade dus gewoon zelf. Hoe? Bekijk de video:

En met een heerlijke traditionele Franse salade als resultaat!

Wil je het zelf maken? Surf dan naar mijn website over lekker eten. 

Terug naar start

Het bericht En zo ziet de rest van de week er ongeveer uit. verscheen eerst op Travellexxie.